Fizjoterapia i ortopedia
Rehabilitacja i fizjoterpaia

Rehabilitacja zwyrodnienia stawu biodrowego

Posted in Uncategorized  by admin
June 28th, 2019

biodro_9144-x0y51xx887yy646[1]Ból i sztywność stawu biodrowego, zwłaszcza tuż po przebudzeniu, oraz trudności w poruszaniu się mogą być pierwszymi objawami choroby zwyrodnieniowej. Szczegółowa diagnoza, wraz ze zdjęciami RTG pozwala ustalić charakter zmian w stawie. Rehabilitacja obejmuje kilka aspektów, spośród których należy wyróżnić: leczenie farmakologiczne, fizjoterapię i fizykoterapię. Poleca się samodzielne ćwiczenie w domu oraz np. zajęcia w wodzie. Read the rest of this entry »

Comments Off

Rehabilitacja laserem

Posted in Uncategorized  by admin
June 28th, 2019

995_img1_67c1acc17b7e3ed4c96e7ec83fee603f[1]Nowoczesne technologie otwierają przed rehabilitantami szereg nowych możliwości. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu powszechnie stosowane były metody domowe, takie jak np. przykładanie liścia kapusty do miejsca powstania urazu czy jego delikatne masowanie. Obecnie niemal każdy człowiek może skorzystać z dobrodziejstw, jakie daje rehabilitacja z użyciem wiązki laserowej. Tego rodzaju biostymulacja działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie oraz przyspiesza gojenie się ran i owrzodzeń. Read the rest of this entry »

Comments Off

Komórki nabłonkowate Zimmermanna

Posted in Uncategorized  by admin
June 28th, 2019

Przed przejściem do kłębka naczynie doprowadzające jest okolone komórkami nabłonkowatymi Zimmermanna oraz pierścieniem gładkich włókien mięsnych. Komórki te są obdarzone zdolnością pęcznienia, dzięki czemu regulują przypływ krwi do kłębka. Prócz tego przy ujściu naczynia doprowadzającego do kłębka znajdują się komórki, opisane przez Bechera pod nazwą komórek przywrotowych. Wywodzą się one prawdopodobnie z pętli Henlego cewek nerkowych. Komórkom Zimmermanna, Bechera włóknom mięsnym przypisuje się rolę regulatorów ukrwienia kłębków. Read the rest of this entry »

Comments Off

Dolny koniec lewej nerki

Posted in Uncategorized  by admin
June 28th, 2019

Dolny koniec lewej nerki styka się z pętlami jelit cienkich. W związku z tymi stosunkami przy opukiwaniu nerki od przodu w przypadkach znacznego jej powiększenia stwierdza się odgłos opukowy bębenkowy, w przeciwieństwie do odgłosu stłumionego w obrębie powiększonej wątroby i śledziony. Od tyłu górna część nerki w okolicy trójkąta żebrowo-lędźwiowego (trigonum costolumbale Bochdalekii) styka się poprzez tkankę okołonerkową z podstawową częścią opłucnej lub leży bardzo blisko niej. Oddziela ją od niej tylko przepona, która jest tutaj bardzo cienka lub nawet miewa rozstępy, stąd łatwe szerzenie się ropnego zapalenia przynerkowego na opłucną. Tylna powierzchnia nerek przylega w części środkowej i dolnej do potężnej warstwy mięśni lędźwi, Najsłabszym miejscem tej warstwy jest trójkąt Petita (trigonum Petiti). Read the rest of this entry »

Comments Off

Teorie wytwarzania moczu

Posted in Uncategorized  by admin
June 27th, 2019

Zagadnienie wytwarzania moczu w nerkach było od dawna przedmiotem dociekań fizjologów. Opierając się na spostrzeżeniach u łoża chorych klinicyści (między innymi nasz rodak Kazimierz Bujniewicz) kusili się również rzucić światło na tę sprawę. Niestety, na razie ostatecznie jej nie wyjaśniono. Największym uznaniem cieszy się obecnie teoria Cushnyego. Badacz ten odrzucił rozpowszechnioną przedtem teorię Heidenheina, według której w kłębkach nerkowych odbywa się czynne wydzielanie tylko wody i częściowo łatwo rozpuszczalnego w Niej chlorku sodowego, natomiast mocznik, kwas moczowy i pozostałe składniki moczu wydzielają się przez czynną pracę nabłonka cewek nerkowych. Read the rest of this entry »

Comments Off

Mocz ostateczny

Posted in Uncategorized  by admin
June 27th, 2019

Ciecz przechodząca po wessaniu w cewkach nerkowych do miedniczek jest tzw. moczem ostatecznym Zawiera on w sobie także związki chemiczne, wydzielane przez nabłonki cewek do ich światła. o stopniu wsysania poszczególnych składników moczu kłębkowego przy dobowej jego ilości wynoszącej 170 litrów świadczy poniższe zestawienie, w którym liczby w nawiasach są wartościami średnimi. Przesączanie w nerkach a zatem i wytwarzanie moczu zależy przede wszystkim od poziomu ciśnienia krwi we włoskowatych naczyniach kłębków, które wynosi u zdrowego człowieka 38-78 mm słupa rtęci, a następnie od wysokości ciśnienia koloidowo-osmotycznego krwi, zwanego także ciśnieniem onkotycznym. Przesączanie jest tym energiczniejsze, im ciśnienie krwi we włoskowatych naczyniach kłębków jest wyższe a koloidowo-osmotyczne – niższe, tzn. Read the rest of this entry »

Comments Off

Słupy nerkowe

Posted in Uncategorized  by admin
June 27th, 2019

Słupy nerkowe są śladem zrazików zarodkowych nerki (lobi renales s. renculi) zacierających się już w pierwszym roku życia człowieka. Jeżeli zraziki pozostają nadal, to płatowa budowa nerki utrzymuje się na zawsze. Jest to nerka płatowa (ren lobatus). Jeżeli taka nerka ulegnie powiększeniu, to może stać się przyczyną mylnego rozpoznania guza nerki lub powiększenia węzłów chłonnych. Read the rest of this entry »

Comments Off

Część pętli Henlego

Posted in Uncategorized  by admin
June 27th, 2019

Część pętli Henlego w obu nefronach, znajdująca się w korze, jest opleciona międzycewkową siecią korową naczyń włoskowatych, natomiast część pętli, znajdująca się w warstwie rdzeniowej, jest otoczona szerokimi naczyniami układu naczyń prostych. Zatem w nefronach z kłębkami korowymi pętle Henlego są oplecione głównie siecią naczyń włoskowatych a w nefronach z kłębkami przyrdzeniowymi – naczyniami prostymi. Jak widać, obydwa układy – nerkowo-naczyniowo-kłębkowy i nabłonkowo-cewkowy – są tak zbudowane, że każdy z nich ma dużą powierzchnię i obydwa są z sobą bardzo ściśle złączone. W obu nefronach w cewkach krętych drugiego rzędu w pobliżu kłębka znajduje się małe wypuklenie pęcherzowate komórek (macuui densa). Niektórzy uważają je za miejsce tworzenia się składnika, zwanego reniną. Read the rest of this entry »

Comments Off

Cewka zbiorcza

Posted in Uncategorized  by admin
June 27th, 2019

Cewka zbiorcza biegnie prostolinijnie z powrotem w obręb piramidy. Tutaj cewki zbiorcze łączą się z sobą w coraz szersze cewki. W ten sposób powstaje ostatecznie kilkanaście (do 30) szerszych cewek, zwanych kanalikami lub cewkami brodawkowymi (ductus papillares), które uchodzą na szczycie brodawek do stożkowatych przestrzeni, zwanych kielichami nerkowymi mniejszymi (caluces minores). Podstawa każdego mniejszego kielicha obejmuje szyjkę jednej, niekiedy dwóch brodawek. Kielichy mniejsze łączą się szczytami z sobą w 2-3 kielichy nerkowe większe (calyces maiores), przechodzące we wspólny większy zbiornik, zwany miedniczką nerkową. Read the rest of this entry »

Comments Off

Zakażenie narządu moczowego

Posted in Uncategorized  by admin
June 26th, 2019

Zależnie od drogi, którą następuje zakażenie narządu moczowego, odróżnia się: 1) zakażenie krwiopochodne (infectio haematogenes), zwane także zakażeniem zstępującym (infectio descendens); 2) zakażenie- przez naczynia chłonne (infectio lymphogenes) 3) zakażenie wstępujące (infectio aeoendens ), Zaleganie moczu w drogach moczowych, wywołane przerostem gru- czołu krokowego, uciskiem na moczowód, niedowładem pęcherza moczowego itp., zwiększa jadowitość bakterii, które do nich się dostały, i przez to przyczynia się do zachorowania narządu moczowego. W przypadkach utrudnionego wydalania moczu z pęcherza moczowego odgrywają rolę także ruchy wsteczne moczowodów, którym towarzyszy zarzucanie zakażonego moczu z pęcherza do moczowodów i miedniczek nerkowych. W nerkach bakterie wywołuj ą zmiany przeważnie ogniskowe pochodzenia zatorowego (nephritis cirumscripta emboliea), natomiast ich jady – zmiany rozlane. Zależnie od stopnia oporności układu kłębkowego i cewkowego ulegają uszkodzeniu trwałemu lub przemijającemu w jednych przypadkach kłębki, w innych cewki moczowe, w innych wreszcie – mniej więcej jednakowo oba układy. Zmiany w nerkach bywają nieraz tak znaczne, że górują nad całym obrazem klinicznym zakażenia, nadając mu szczególne piętno. Read the rest of this entry »

Comments Off

« Previous Entries